We are leaving today at noon to go back our country, Turkey. I am confused and I don’t know how to feel. I feel all kinds of feelings at the same time. I feel happy for going home but sad for leaving after all years here in US. I ‘m excited, but not that much when I think about my friends I left here.

Until I’ll settle down and have time and internet, I wanna say goodbye for now (until we meet again)!
………………………………………………………..

Evet, sayılı gün çabucak geçti ve yıllar sonra artık yurdumuza dönme yolu bize de gözüktü. Elemleri gidip lezzetleri kalan güzel günler ve bir o kadar kurulmuş güzel dostluklar… Umarım aynı ortamları günün birinde tekrar paylaşırız. Şimdilik ben de sessizce, Yahya Kemal’in “Sessiz Gemi”sinde dediği gibi diyorum;


Artık demir almak günü gelmişse zamandan
Meçhule giden bir gemi kalkar bu limandan.

Hiç yolcusu yokmuş gibi sessizce alır yol;
Sallanmaz o kalkışta ne mendil, ne de bir kol.


Son zamanlarda sağolsun kıymetli arkadaşlarımızın davetleriyle hayli renkli sofralara konuk olduk. Onlara tekrar teşekkür edip sizi kısmi de olsa bazı fotolar ve menülerle başbaşa bırakıyorum. Türkiyede tekrar net erişimim olana dek hoşçakalın!